Vapers hoeven niet te solliciteren: Ohio stad zal geen nicotinegebruikers aannemen

De stad Dayton, Ohio zal geen vapers of rokers meer in dienst nemen, gebruikmakend van statistieken over productiviteit en medische kosten om de stap te rechtvaardigen. Vaping-advocaten maken zich zorgen dat dergelijke wetten zich kunnen verspreiden.

“Studies geven aan dat werknemers die roken ongeveer $6.000 extra per jaar kosten in directe medische kosten en verloren productiviteit,” zei Kenneth Couch, directeur personeelszaken van Dayton.

Andere steden, en veel particuliere bedrijven, hebben al tientallen jaren beleid tegen het in dienst nemen van mensen die roken. Feitelijk veroorzaakte de praktijk zoveel controverse in de jaren '80 en '90 dat veel staten wetten aannamen die discriminatie tegen rokers verboden (of tegen mensen die zich bezighouden met enige wettige activiteit). Momenteel hebben 29 staten dergelijke wetten—maar Ohio is er niet één van.

Het probleem is dat het gebruik van nicotine in niet-combustible vormen zoals vaping of rookloos tabak niet dezelfde gezondheidslasten heeft als roken. De stad gooit alle nicotinegebruikers samen en beweert dat vapers dezelfde verloren productiviteit en medische kosten zullen veroorzaken als rokers.

De regels in Dayton gelden alleen voor werknemers die na 15 juli worden aangenomen. Sollicitanten worden getest op nicotine vóór hun aanstelling. Eenmaal in dienst kunnen ze opnieuw worden getest als de stad betrouwbare informatie heeft dat ze nicotine hebben gebruikt.

Vakbondsleiders die de stadswerknemers vertegenwoordigen, maken zich zorgen dat de wet een glijdende schaal kan zijn die leidt tot regels tegen andere “levensstijlkeuzes.” Toch is ten minste één van hen sympathiek tegenover (en verkeerd geïnformeerd over) de positie van de stad.

“We zijn er niet blij mee, maar we begrijpen ook waar de stad vandaan komt omdat het grootste deel van hun zorgkosten voortkomt uit nicotine-gerelateerde ziekten,” zei Rick Oakley, voorzitter van de vakbond die Dayton politieagenten vertegenwoordigt. Er is geen categorie ziekten die “nicotine-gerelateerde ziekten” heet. Oakley bedoelt rookgerelateerde ziekten.

Maar ander gedrag beïnvloedt ook de verzekeringskosten. Waarom zou ik, als werknemer, de kosten delen van andere werknemers die ervoor kiezen om kinderen te hebben, of te veel te eten, of motorfietsen te rijden, of bergklimmen? De risico's van vaping zijn relatief laag en zijn zelfs niet gekwantificeerd. Waarom zouden vapers te maken krijgen met discriminatie op de werkplek voor kosten die zelfs niet gedefinieerd kunnen worden?

Afgezien van discriminatie tegen vapers, straffen aanwervingsverboden zoals die in Dayton achtergestelde groepen die onevenredig hoge rookpercentages hebben en al moeite hebben met het vinden van banen. In een redactioneel artikel van 2013 in het New England Journal of Medicine pleitte een groep medische ethici en gedragswetenschappers voor het aannemen van rokers:

“Meer dan 36% van de Amerikanen die onder de federale armoedegrens leven, zijn rokers, vergeleken met 22,5% van diegenen met inkomens boven dat niveau,” schreven de academici. “Cruciaal is dat beleid tegen het aannemen van rokers resulteert in een ‘dubbele klap’ voor veel werklozen, onder wie de rookpercentages bijna 45% zijn (vergeleken met 28% onder Amerikanen met een fulltime baan). Dit beleid heeft daarom onevenredig en onterecht invloed op groepen die al zwaar belast zijn door hoge werkloosheid, slechte baankansen en werkonzekerheid.”