Czy korupcja zabiije vaping w Indianie?

Witamy w Indianie, gdzie stanowi ustawodawcy odrzucają swoje zasady wolnego rynku, aby stworzyć monopolistyczne imperium dla powiązanych firm. Jeśli próbowałeś śledzić dziwną sagę ustawodawstwa dotyczącego e-papierosów w Hoosier State, wiesz, że to trudna historia do uchwycenia. A teraz większość ustawodawców odpowiedzialnych za te przepisy milczy. Ale ukryta prawda, którą waperzy z Indiany znają od dłuższego czasu, zaczyna przyciągać uwagę publiczną, ponieważ mainstreamowa prasa w końcu przygląda się temu bliżej. Ale może być już za późno.

Oto krótka wersja. Ustawa, która została uchwalona w zeszłym roku (HB 1432), i nowelizowana na początku tego roku, wymaga, aby producent jakiejkolwiek e-liquidu, który chce sprzedawać produkty w Indianie, był certyfikowany jako zgodny z szeregiem skomplikowanych wymagań przez firmę zabezpieczającą. To było przedstawiane jako ochrona konsumentów — zapobieganie niebezpieczeństwom wynikającym ze szkodliwych składników w e-liquidach i złych warunków laboratoryjnych — mimo że nie ma takich wymagań dla firm farmaceutycznych ani producentów żywności, którzy często mają problemy z wprowadzaniem niebezpiecznych produktów na rynek. Stawianie surowszych standardów wobec firm, których produkty nigdy nie powodowały złego zdrowia, niż wobec tych, które dość często to robią, jest, cóż... wątpliwie wartościowe.

Każda firma produkująca e-soki, która nie jest certyfikowana do 30 czerwca, jest na przegranej pozycji, ponieważ nie ma drogi do zatwierdzenia przez państwową Komisję ds. Alkoholu i Tytoniu później. Tymczasem tylko jedna firma zabezpieczająca w całym kraju — Mulhaupt’s z Lafayette w Indianie — spełnia równie byzantyjskie wytyczne, aby dostarczać usługi i certyfikować producentów e-liquidów, a ta firma współpracuje tylko z sześcioma producentami soków. Oczywiście mają również finansowe powiązania z osobami, które lobowały za uchwaleniem tej ustawy.

``Konflikty interesów są rutynowe``

Obie izby ustawodawcze Indiany są kontrolowane przez Republikanów. Gubernator Mike Pence też jest Republikaninem. Dlaczego więc ci rzekomi zwolennicy małego biznesu i konkurencji gospodarczej stworzyli ten obrzydliwy kawałek klientystycznego kapitalizmu, który wygląda jak coś z Tammany Hall? Czy zostali opłaceni przez wielkie firmy tytoniowe, czy byli pod wpływem – jak to ma miejsce w wielu stanach – grup finansowanych przez przemysł farmaceutyczny, takich jak Kampania na rzecz Wolnych od Tytoniu Dzieci lub Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne?

W rzeczywistości, chociaż ustawodawcy wykluczyli produkty o zamkniętym systemie, takie jak e-papierosy e-papierosy i jednorazowe e-papierosy od surowych standardów ustawy, to prawdopodobnie był to tylko trik, aby powstrzymać lobbystów tytoniowych przed ingerowaniem w prawdziwą grę, która była rozgrywana. Interesy tytoniowe i farmaceutyczne nie miały nic wspólnego z tą ustawą. Żaden z typowych nieświadomych przeciwników e-papierosów nie miał z tym nic wspólnego.

Dziennikarz polityczny Indianapolis Star Matthew Tully pisał o korupcji w ustawodawstwie Indiany dwa lata przed wprowadzeniem HB 1432. To, co Tully odkrył, to że sprzedaż wpływów i zakulisowe układy były dwupartyjnym przedsiębiorstwem, a ich występowanie było powszechne, akceptowane i szokująco swobodne.

Przechadzając się korytarzami Capitol, kiedy Zgromadzenie Ogólne jest w sesji, jednymi z najczęstszych widoków są obecność byłych ustawodawców i pracowników legislacyjnych, teraz pracujących jako opłacani lobbyści. Zajmują korytarze przed izbami Izby i Senatu, szukając pomocy od ustawodawców, z którymi wcześniej współpracowali. Przemysł lobbingu wydaje miliony na formowanie polityki publicznej; przemysł kasyn w stanie sam wydaje przynajmniej 5,8 miliona dolarów na lobbing 150 ustawodawców w ciągu ostatnich pięciu lat, jednocześnie wielokrotnie starając się o zmiany legislacyjne, które przyniosłyby przemysłowi o wiele większe oszczędności. Wysoko postawieni działacze w obu głównych partiach politycznych również pracują jako lobbyści w Capitol, starając się wpływać na tych samych członków, których pomagają wybrać. A wielu ustawodawców... nie waha się uczestniczyć w debatach nad ustawami, mimo bliskich powiązań z firmami lub branżami, które są dotknięte przez dyskutowane przepisy.

Konflikty interesów są tak samo rutynowe w Zgromadzeniu Ogólnym jak partyjne potyczki, a atmosfera bliskości między ustawodawcami a specjalnymi interesami jest zarówno głęboko zakorzeniona, jak i powszechnie akceptowana.

Być może najbardziej zastanawiającym aspektem kultury bliskości jest to, że często nie jest to tajemnica — to jest tolerowane i nawet chwalone.