Leiders in Tabaksonderzoek Roepen op tot een Herstart van de Vaping Debat

Met minder dan een maand voordat de FDA verwacht beslissingen te nemen over het autoriseren van vapingproducten, kan een nieuw artikel van een groep gerespecteerde, langdurige leiders in tabakscontrole de conversatie rondom vaping fundamenteel veranderen. Het is bedoeld om precies dat te doen.

Het artikel stelt dat het publieke begrip van vaping is vergiftigd door krachtige belangen die de risico's van e-sigaretten voor jongeren hebben overdreven en de potentiële voordelen van vaping voor volwassenen die roken grotendeels hebben genegeerd. De auteurs zeggen dat volwassen rokers als groep onzichtbaar zijn geworden voor de tabakscontrolegroepen en media die de eenzijdige conversatie beheersen.

Het artikel, vandaag gepubliceerd in het American Journal of Public Health, is mede geschreven door 15 vorige voorzitters van de Society for Research on Nicotine and Tobacco (SRNT), geleid door de emeritus professor en decaan van de Universiteit van Michigan School of Public Health, Kenneth Warner. Warner presenteerde een samenvatting van de bevindingen eerder dit jaar op de U.S. E-Cigarette Summit.

De auteurs behoren tot de meest gerespecteerde in het veld van tabakscontrole. Naast Warner omvatten ze Neal Benowitz, Dorothy Hatsukami, Nancy Rigotti en Robert West—allemaal bekende namen in de wereld van tabakscontrole. Geen van hen kan beschuldigd worden van het zijn van tabaks- of vaping-promoters, en geen kan worden afgedaan als niet-experts.

Hoewel de primaire waarde van het artikel ligt in de reputaties van de mensen die het hebben geschreven, dient het ook als een prachtig beknopt literatuuroverzicht, dat bewijs van beide kanten presenteert over de meeste van de belangrijkste vapingkwesties van de dag in een gemakkelijk leesbaar formaat voor deadline-gebonden verslaggevers.

De auteurs citeren de groeiende bewijzen in zowel klinische als populatiestudies dat vaping rokers helpt om te stoppen met roken; ze beschrijven recente dalingen in de verkoop van sigaretten die overeenkomen met toegenomen acceptatie van vaping; en ze merken op dat beleid (zoals belastingen) die de aantrekkingskracht van vaping verminderen, het roken verhogen, waardoor de twee praktijken economische substituten worden.

Ze betwisten het bewijs dat vaping een “epidemie” van jongerenverslaving aan nicotine veroorzaakt, en verwijzen naar studies die geen toename in nicotine-afhankelijkheid op populatieniveau tonen, en heel weinig frequente vaping onder tabaks-onervaren jongeren. En ze citeren studies die aantonen dat “vaping waarschijnlijk meer jongeren van het roken afleidt dan hen aanmoedigt om te roken.”

De auteurs zijn terughoudend wat betreft het smaakdebat, maar erkennen dat smaken belangrijk zijn voor de voormalige rokers die zijn gestopt met vaping. “Hoewel smaakverboden de interesse van jongeren in e-sigaretten kunnen verminderen," schrijven ze, "kunnen ze ook het vaping door volwassen rokers om te stoppen met roken verminderen.” Ze stellen voor om smaakproducten voor vaping te beperken tot alleen voor volwassenen toegankelijke winkels zoals vape shops.

Hoewel niemand bij naam wordt genoemd, zijn Warner en zijn collega’s oprecht bezorgd over de tactieken van de Bloomberg-gefundeerde Campaign for Tobacco-Free Kids en hun bondgenoten die enige overweging van de levens van volwassenen die roken van hun politieke kruistocht hebben uitgesloten. Publieke gezondheidsinstanties zoals de FDA en CDC zijn niet veel beter geweest.

“Hoewel bewijs suggereert dat vaping momenteel de roken beëindiging verhoogt,” schrijven ze, “zou de impact veel groter kunnen zijn als de publieke gezondheidscommuniteit serieus aandacht schonk aan de potentie van vaping om volwassen rokers te helpen, rokers nauwkeurige informatie kregen over de relatieve risico's van vaping en roken, en beleid werd ontworpen met de potentiële effecten op rokers in gedachten. Dat gebeurt niet.”

Veel van de 34 miljoen volwassenen die roken komen uit lage-inkomens- of laagopgeleide bevolkingsgroepen, en uit risicogroepen zoals LGBTQ-burgers en mensen met psychische gezondheidsproblemen. De auteurs zeggen dat vaping deze groepen kan helpen om levensverwachtingpariteit te bereiken met de rest van de volwassen bevolking. Dat maakt vaping een sociale rechtvaardigheidkwestie—zoals veel vaping-pleitbezorgers eerder hebben opgemerkt.

De publieke gezondheidsinstanties en anti-tabaksorganisaties die de vaping-discussie controleren, beschouwen simpelweg de levens van volwassenen die roken niet als onderdeel van de discussie. Het is alsof ze niet bestaan.

“Voor de meer bevoorrechte leden van de samenleving, zijn de huidige rokers misschien bijna onzichtbaar,” schrijven Warner en zijn collega’s. “Inderdaad, veel welgestelde, opgeleide Amerikanen geloven misschien dat het probleem van roken grotendeels ‘opgelost’ is. Ze roken niet. Hun vrienden en collega’s roken niet. Er is geen roken op hun werkplekken, noch in de restaurants en bars die ze bezoeken. Toch blijft 1 op de 7 Amerikaanse volwassenen vandaag de dag een roker.”

Het Warner-artikel zal politiek actieve vapers waarschijnlijk niets nieuws leren over de kwesties, maar dat terzijde. Het is een artikel dat gedeeld moet worden met lokale en regionale politici, geciteerd in brieven aan de redacties, gelinkt in reacties op anti-vaping social media posts, en (metafoor) gekrabbeld op de muren van publieke gezondheidsinstanties.