Φιλοξενούμενο Editorial: Τι Χάνει Ένας Πρώην FDA Insider για το Vaping

Συναντήθηκα με τον David Oliveira πέρυσι σε μια βιομηχανία διάσκεψη, ακριβώς καθώς τελείωνε μια εξαετή θητεία σε ηγετική θέση στο Κέντρο για τα Προϊόντα Καπνού της FDA. Στη συνομιλία μας, μου φάνηκε πιο πρακτικός από τους περισσότερους από τους συναδέλφους του. Έτσι, όταν το Fox News Digital δημοσίευσε μιαβιντεοσυνέντευξη μαζί του την περασμένη εβδομάδα που τον παρουσίαζε ως “whistleblower” της FDA, ήμουν περίεργος να ακούσω τι είχε να πει.

Για την πιστοποίηση του, ο Oliveira λέει ορισμένα σημαντικά πράγματα σωστά. Καταγγέλλει την κακή διαχείριση υπό τον Brian King, τον τωρινό πρώην επικεφαλής καπνού της υπηρεσίας. Κριτικάρισε την εστίαση της FDA στην οπτική παρά στα αποτελέσματα, ειδικά πώς οι πρωτοβουλίες DEI απέκλεισαν τις βασικές αποστολές δημόσιας υγείας. Και κάνει ένα σαφή σημείο σχετικά με την προτεινόμενη απαγόρευση τσιγάρων με μενθόλη από τη κυβέρνηση Biden, αποκαλώντας την “πατρική” πολιτική που θα πίεζε τους ανθρώπους στην παράνομη αγορά. “Απέτυχε,” είπε με ειλικρίνεια, γιατί “απλώς βάζετε τους ανθρώπους μας να πρέπει να αγοράσουν και να πωλήσουν σε μια παράνομη αγορά.”

Ωστόσο, όταν πρόκειται για το ατμισμα, ο Oliveira φαίνεται πρόθυμος να υποστηρίξει αυτό το ίδιο αποτέλεσμα. Λυπάται που η FDA δεν άκουσε την έκκλησή του για επιθετική εφαρμογή κατά των αρωματισμένων αναλώσιμων. Ήθελε να δει “στρατιώτες στο πεδίο … πόλη-πόλη, πολιτεία-πολιτεία,” στοχεύοντας στα καταστήματα ατμιστικών προϊόντων που πωλούν μη εξουσιοδοτημένα προϊόντα. Εξαίρει τους Κινέζους κατασκευαστές, σταματώντας για να προσθέσει τρομακτικούς όρους για τις γεύσεις προϊόντων με μικροσκοπικά μερίδια αγοράς, όπως Blow Pop και gummy bear.

Αυτό που δεν αντιμετωπίζει ο Oliveira είναι πώς η παράνομη αγορά ατμιστικών προϊόντων αναδύθηκε στην πρώτη θέση. Όπως έχει επισημάνει ο ειδικός πολιτικής νικοτίνης Clive Bates,δεν ήταν το προϊόν κακών παραγόντων; δημιουργήθηκε από ρυθμιστική κατάρρευση. Η FDA έλαβε περισσότερες από 26 εκατομμύρια αιτήσεις προϊόντων και έχει εξουσιοδοτήσει μόλις 34 προϊόντα. 

Σκεφτείτε το: σε μια χώρα με πάνω από 15 εκατομμύρια ενήλικες ατμιστές, η υπηρεσία ενέκρινε μόλις τριάντα προϊόντα—σχεδόν όλα με γεύση καπνού, και όλα κατασκευασμένα από τις ίδιες εταιρείες τσιγάρων που η FDA ισχυρίζεται ότι ρυθμίζει.

Εν τω μεταξύ, εκατοντάδες ανεξάρτητες αμερικανικές επιχειρήσεις υπέβαλαν προτάσεις καπνού (PMTAs) καλόπιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις επενδύοντας τις οικονομίες τους. Οι περισσότερες αντιμετώπισαν απορρίψεις με τυποποιημένες επιστολές ή τυπικές άρνησεις. Όταν η FDA απαγόρευσε σχεδόν κάθε αρωματισμένο προϊόν που κατασκευάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι ενήλικες καταναλωτές έμειναν με δύο επιλογές: να επιστρέψουν στο κάπνισμα ή να στραφούν σε αναλώσιμα ατμιστικά προϊόντα που κατασκευάζονται στο εξωτερικό—τα μόνα προϊόντα που είναι ακόμα ικανά να καλύψουν τη ζήτηση. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αποφεύγει ο Oliveira.

Αν η FDA είχε ακολουθήσει τις συμβουλές του Oliveira και είχε σαρώνει τα καταστήματα ατμιστικών προϊόντων με επιθέσεις εφαρμογής, εκατομμύρια ενήλικες θα έχαναν πρόσβαση στα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν για να αποφεύγουν τα τσιγάρα. Το αποτέλεσμα δεν θα ήταν καλύτερη δημόσια υγεία. Θα ήταν μαζική υποτροπή—και μια ρυθμιστική ευνοϊκή κατάσταση για τη Μεγάλη Καπνού.

Ο χρόνος της κριτικής του Oliveira αξίζει επίσης προσοχή. Από τη στιγμή που αποχώρησε από την υπηρεσία, έχει προσχωρήσει σε μια συμβουλευτική εταιρεία που ειδικεύεται στις σχέσεις με την κυβέρνηση και τις ρυθμιστικές υποθέσεις της FDA. Αυτό δεν αναιρεί τις απόψεις του, αλλά τις τοποθετεί σε πλαίσιο. Τα προτιμώμενα πολιτικά αποτελέσματα του ευθυγραμμίζονται άψογα με την περιορισμένη φέτα της αγοράς που η FDA έχει επιλέξει να διατηρήσει: γεύσεις καπνού και μενθόλης που παράγονται από εταιρείες πλούσιες ικανές να διασχίσουν το κατεστραμμένο σύστημα έγκρισης της υπηρεσίας. (Όταν ρωτήθηκε στο LinkedIn αν η εταιρεία του, Scrimshaw Strategies, έχει πελάτες από τη βιομηχανία καπνού, ο Oliveira διάβασε το μήνυμα αλλά δεν απάντησε.)

Δείχνει στην ιδέα της επιτρέποντας αρωματισμένα προϊόντα εφόσον δεν “απευθύνονται στη νεολαία,” αλλά δεν ορίζει ποτέ τι σημαίνει αυτό—ή πώς μια εταιρεία θα μπορούσε να το αποδείξει. Ρυθμίζουμε με βάση τη γεύση ή με βάση τη διάθεση; Γιατί αν είναι το τελευταίο, κανείς—καταναλωτής ή κατασκευαστής—δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τι επιτρέπεται. Οι ενήλικες προτιμούν συντριπτικά τις γεύσεις φρούτων και επιδορπίων επειδή κάνουν το κάπνισμα λιγότερο ελκυστικό. Αλλά αντί να οικοδομήσουν ένα σύστημα βασισμένο σε κανόνες που να αντικατοπτρίζει αυτήν την πραγματικότητα, η FDA έχει μετατρέψει την αμφιβολία σε όπλο για να απορρίψει σχεδόν κάθε αίτηση. Πιο πολύ από τους περισσότερους, ο Oliveira θα πρέπει να κατανοήσει ότι αυτή η εποχή της ρύθμισης με βάση τα ονόματα πρέπει να τελειώσει, αλλά δεν προσφέρει καμία προοπτική για το μέλλον.

Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Oliveira κατανοεί σαφώς ποια είναι η διακύβευση. Μιλάει συγκινητικά για τη μείωση του καπνίσματος και τη σωτηρία ζωών. Αλλά με την υποστήριξή του μιας στρατηγικής κατάρρευσης πριν διορθώσει το σύστημα αναθεώρησης προϊόντων της FDA, ρισκάρει να εδραιώσει τις ίδιες αποτυχίες που έκαναν αυτή την αγορά χαοτική στην πρώτη θέση. Οι αναλώσιμες με υψηλότερη νικοτίνη έγιναν δημοφιλείς γιατί έκαναν δουλειά—είναι ικανοποιητικές, προσιτές και απλές.

Η απάντηση δεν είναι απαγόρευση μέσω χαρτιών ή αστυνόμευση καταστημάτων ατμιστικών προϊόντων με την κάννη όπλου. Είναι η μεταρρύθμιση της διαδικασίας αναθεώρησης, η εξουσιοδότηση ασφαλέστερων προϊόντων σε κλίμακα, η εφαρμογή μετα-αγοράς παρακολούθησης και η αναγνώριση ότι οι γεύσεις έχουν σημασία. Δεν βοηθάτε τους ανθρώπους απαγορεύοντας αυτό που ήδη λειτουργεί. Τους βοηθάτε κάνοντάς τους να σταματήσουν το κάπνισμα πιο εύκολα και πιο ασφαλή. Αυτή είναι η αποστολή. Όλα τα άλλα είναι θόρυβος—και οι άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας αυτού.