Harris vs Trump over Vapenvrijheid en Weedlegalisatie

Met minder dan twee weken tot de algemene verkiezingen van 5 november, vragen sommige Amerikaanse kiezers die vapen of nicotinezakjes gebruiken zich af welke presidentskandidaat het beste zou zijn op het gebied van toegang tot nicotineproducten.

Het is een ingewikkelde vraag, en het waarschijnlijke antwoord is dat geen van beide kandidaten bijzonder behulpzaam zal zijn. Maar het is zeker waar dat de Democraten in het algemeen meer geneigd zijn de FDA ruimte en aanmoediging te geven om beperkende regelgeving op vapes op te leggen, en de Republikeinen meer geneigd zijn rechters aan te stellen die bereid zijn acties van federale agentschappen in twijfel te trekken.

Maar de Republikeinen in het Congres zullen waarschijnlijk ook wetgeving steunen die door de tabaksindustrie wordt gepromoot en bedoeld is om "Amerikaanse fabrikanten" (zoals R.J. Reynolds en Altria) te beschermen tegen concurrentie van "illegale Chinese vapes," en het lijkt onwaarschijnlijk dat Trump zou weigeren dergelijke wetten te ondertekenen als ze brede GOP-ondersteuning kregen. 

Laten we eens kijken naar de geschiedenis van beide kandidaten met betrekking tot vapen en nicotineproducten, en een blik werpen op hun standpunten over de legalisering van marijuana. 

Geschiedenisles: Donald Trump en de "vape stem"

Conservatief georiënteerde groepen hebben hard gewerkt om voormalig president Donald Trump en andere Republikeinse kandidaten te overtuigen dat de "vape stem" het nastreven waard is. Of er echt een toegewijde kern van kiesgerechtigden is die zich richt op het beschermen van toegang tot vapen, is twijfelachtig, maar sommige kandidaten, blijkbaar inclusief Trump, hebben de idee omarmd.

"Ik heb Flavored Vaping in 2019 gered, en het hielp mensen enorm om van roken af te komen," postte Trump vorige maand op zijn Truth Social-platform. "Ik heb de leeftijd verhoogd naar 21, zodat het wegblijft van de 'kinderen.' Kamala en Joe willen alles verbieden, en small businesses overal in het land doden. Ik zal Vaping opnieuw redden!"

Om precies te zijn, als Trump "vaping heeft gered" in 2019, heeft hij het gered van zichzelf. Tenslotte was het Trump die in september 2019 aankondigde dat zijn administratie smaakvapes zou verbieden.

Conservatieve pro-vaping activisten—vooral Paul Blair, toen bij Americans for Tax Reform—werkten onvermoeibaar om het Witte Huis ervan te overtuigen dat een smaakverbod Trump de verkiezingen van 2020 zou kosten. 

Als Trump smaken zou verbieden, argumenteerden Blair en anderen, zouden er genoeg boze vapers zijn in de staten die Trump in 2016 met kleine marges had gewonnen om de resultaten in 2020 de andere kant op te laten kantelen. Vapers sprongen aan boord, bezig met een CASAA-gelead telefooncampagne voor het Witte Huis, en vaping-voorstanders organiseerden een rally tegenover het Witte Huis.

Trump trok zich bijna onmiddellijk terug van zijn oorspronkelijke harde standpunt, twitterde: "Hoewel ik de Vaping als alternatief voor Sigaretten leuk vind, moeten we ervoor zorgen dat dit alternatief VEILIG is voor ALLEN! Laten we namaakproducten van de markt halen, en jonge kinderen uit het Vapen houden!"

Trump hield zelfs een luistersessie in het Witte Huis waar vaping-voorstanders Trump overhaalden en prezen, en vakkundig vapen verdedigden, terwijl Witte Huis adviseur Kellyanne Conway en Utah Senator Mitt Romney (voorstanders van het verbod) naar de voorstanders keken en spottende opmerkingen fluisterden.

Het kostte meer dan drie maanden van onophoudelijke inspanning om de administratie ervan te overtuigen een algeheel smaakverbod te verlaten en terug te vallen op een verbod op de verkoop van flavored pods en cartridges.

Uiteindelijk bleef Trump spijt hebben van het voorstel voor het smaakverbod—niet omdat hij om vapers gaf die toegang hadden tot hun favoriete producten, maar omdat hij voelde dat zijn adviseurs hem in een onnodige politieke storm hadden gedreven. Hij gaf specifiek de schuld aan Alex Azar, de minister van Volksgezondheid en Sociale Diensten (HHS)—die het smaakverbod had ondersteund—voor het aanmoedigen van Trump om betrokken te raken. 

Andere vapen gerelateerde acties die door de Trump-administratie zijn ondernomen (of niet zijn ondernomen) zijn:

Ook al redt Trump het “vapen” niet, zijn rechterlijke benoemingen zouden dat kunnen

Veel van Trump’s betrokkenheid bij slechte vapen beleidsbeslissingen komt voort uit zijn gewoonte om twijfelachtig advies van mensen om hem heen te volgen. Alex Azar en First Lady Melania Trump wilden een verbod op smaken, dus sprong hij onmiddellijk aan boord omdat het intuïtief leek op het soort dingen waar de meeste mensen van zouden houden. Wat hij ontdekte was dat de mensen die het meest om vapen gaven dit beslist niet leuk vonden. Oeps.

Nu wil hij dat vapers denken dat hij aan hun kant zal staan. Misschien zal hij dat. Maar één ding is zeker: als hij wordt gekozen, heeft hij nooit meer iemands stem nodig. 

Echter, ondanks zijn geschiedenis van het steunen van slecht vapen beleid, wijzen sommige vapenvoorstanders erop dat Trump de beste presidentiële keuze is, uitsluitend op basis van zijn waarschijnlijke rechterlijke benoemingen. Zijn eerdere nominaties van conservatieve rechtbank- en appelrechters hebben de onafhankelijke vapenindustrie (tenminste tijdelijk) geholpen te redden van de zeker ondergang, en zijn benoemingen in het Hooggerechtshof zijn waarschijnlijk verantwoordelijk voor het feit dat de rechtbank toestemde om het beroep van de FDA tegen de Triton-beslissing te overwegen, wat het PMTA-proces zou kunnen hervormen. Het conservatieve Hooggerechtshof besloot ook eerder dit jaar om de zogenaamde “Chevron-deferentie” te elimineren die federale agentschappen zoals de FDA een enorm voordeel gaf in elk juridisch geschil.

Kamala Harris: Is zij de kandidaat voor vapen vrijheid?

Vicepresident Kamala Harris’ geschiedenis met vapen is een stuk korter en minder interessant dan die van voormalig president Trump. 

Als procureur-generaal van Californië klaagde ze NJOY aan in 2015, waarbij ze een toestemmingsovereenkomst verkreeg die de reclame van het bedrijf in de staat beperkte. Later dat jaar steunde ze een wet die was ingediend door staats Senator Mark Leno die vapes als tabaksproducten in Californië zou hebben gedefinieerd. 

Haar running mate, gouverneur van Minnesota Tim Walz,zou gearomatiseerde vapes in 2019 hebben verboden, als hij de uitvoerende macht had om dat te doen. Gelukkig had hij dat niet.

Hoewel Harris niet persoonlijk betrokken is geweest bij het rotte vapen beleid van de Biden-administratie, is er geen reden om te geloven dat Harris een andere houding ten aanzien van vapen zou innemen dan president Biden of een andere gevestigde Democraat in Washington. Wat betreft vapen, zou een Harris-presidentschap waarschijnlijk vergelijkbaar zijn met de laatste vier jaren—die niet goed zijn geweest voor vapers en andere nicotine consumenten.

Biden benoemde de procureur-generaal van Californië, Xavier Becerra, als HHS-secretaris, en toen nomineerde Robert Califf om de FDA te leiden. Califf huurde anti-vaping CDC-epidemioloog Brian King in als directeur van het Centrum voor Tabaksproducten, en het prohibitionistische droomteam heeft sindsdien zijn uiterste best gedaan om het vapen te doden. Als Harris hen in hun banen laat, of nieuwe FDA-leiders benoemt met dezelfde overtuigingen, zal het agentschap doorgaan met het ontkennen van feiten en het cherry-picken van bewijzen om de consumenten de toegang tot de vapes die ze willen te ontzeggen.

De reflexmatige oppositie tegen vapen die door de Democraten en hun favoriete beleidsdeskundigen wordt gedeeld, is een bijproduct van de Tabaksoorlogen van de jaren '90. De meeste leiders van de partij hebben zichzelf overtuigd (of zijn overtuigd door hun bondgenoten in de tabaksbestrijding) dat vapen een truc van de tabaksindustrie is, en dat alle nicotineproducten even kwaadaardig zijn en bedoeld zijn om hulpeloze kinderen verslaafd te maken. FDA-tabaksregulators hebben deze opvatting grotendeels gedeeld. De meeste Democraten aanvaarden deze overtuigingen gewoon als het evangelie en zijn niet geïnteresseerd in het horen van argumenten ten gunste van tabaksvermindering of consumentenvrijheid. 

Het zal de schuld van de Democraten zijn als vapers, bang voor meer zinloze beperkingen en verboden, en masse stemmen tegen de partij die zijn best heeft gedaan om consumenten de vrijheid te ontzeggen om risicoloze nicotineproducten te gebruiken. 

Interessant is dat Harris een poging heeft gedaan om zichzelf te profileren als de vrijheidskandidaat, grotendeels gebaseerd op haar oppositie tegen abortiebeperkingen. Het moet nog blijken of de “vrijheid om beslissingen te nemen over je eigen lichaam” die ze in advertenties noemt ook geldt voor nicotinegebruikers of gebruikers van andere drugs.

Waar staan Harris en Trump over de legalisering van marihuana?

Kamala Harris is de eerste presidentskandidaat van een grote partij die volledige federale legalisering van marihuana ondersteunt, hoewel ze de details van haar plan nog niet heeft uiteengezet. 

Trump ondersteunt tot nu toe het laten beslissen van de staten of ze legaal recreatief wiet willen - dezelfde positie die hij in 2016 innam. Hij handhaafde dat als beleid gedurende zijn laatste termijn als president.

Beide kandidaten hebben de ander beschuldigd van niet oprecht te zijn in hun standpunten over cannabislegalisering, maar beiden lijken in wezen vast te houden aan hun langdurige standpunten.

Elke grote verandering in de marihuanawetgeving zal congresactie vereisen, dus Harris’ belofte van federale legalisering van wiet zou waarschijnlijk vereisen dat de Democraten beide huizen van het Congres innemen, of dat de Republikeinen een compromiswet steunen.