Vaperzy w Indiach stają w obliczu walki swojego życia.

Jestem tutaj, aby opowiedzieć Ci o zb confusing case of India, gdzie konwencjonalna mądrość spotyka się ze ścianą zaskakujących liczb i wypaczonej polityki tytoniowej. Kraj ten jest drugim co do wielkości konsumentem tytoniu na świecie: Indie wydają 22 miliardy dolarów rocznie na choroby związane z tytoniem, 120 milionów Hindusów pali, a 900 000 umiera z powodu używania tytoniu każdego roku. Z pewnością, prawie milion rocznych zgonów powinien skłonić państwo do poważnego rozważenia działań prewencyjnych poprzez redukcję szkód.

Jednak dzieje się wręcz przeciwnie. Pięć indyjskich stanów zakazało vape, niektóre inne są ku temu skłonne, a kilka dni temu minister zdrowia Unii JP Nadda oświadczył w Parlamencie, że rząd rozważa krajowy zakaz elektronicznych papierosów. Dlaczego to się dzieje? Dlaczego kraj, który nie waha się od przyjmowania technologii, próbuje zgasić technologiczne rozwiązanie, które może uratować miliony żyć?

Kluczowym powodem, co nie jest zaskoczeniem, są kwestie ekonomiczne. Zgodnie z najnowszym badaniem GATS, chociaż 29 procent Hindusów używa tytoniu w jakiejś formie, tylko 4 procent z nich pali papierosy, co stanowi ledwie 11 procent całkowitego spożycia tytoniu. Pozostałe 89 procent stanowią szeroka gama produktów bezdymnych, wraz z papierosem ręcznie zwijanym znanym jako 'bidi'. To w przeciwieństwie do większości części świata, gdzie papierosy stanowią ponad 90 procent spożycia tytoniu.

Można by się spodziewać, że podatek od tytoniu będzie rozdzielany przez segment, ale znów się mylimy. Palacze, którzy stanowią tak niewielką część wszystkich użytkowników tytoniu, płacą 87 procent 5.3 miliarda dolarów rocznie podatku od tytoniu, co sprawia, że papierosy w Indiach należą do najdroższych na świecie. W procentach w stosunku do PKB na osobę, podatki od papierosów w Indiach są prawie 14 razy wyższe niż w USA, dziewięć razy wyższe niż w Japonii i prawie siedem razy wyższe niż w Chinach. Palacze papierosów są zatem dojnej krową Indii, mimo że ich liczba jest proporcjonalnie niewielka, a każde ryzyko zakłócenia tego stanu rzeczy spotyka się z oporem.

A potem jest kwestia środków do życia. Rolnicy stanowią trzon wciąż w dużej mierze agrarnej gospodarki Indii, a Indie są drugim co do wielkości producentem tytoniu na świecie. Przemysł ten utrzymuje 45 milionów miejsc pracy, a uprawa tytoniu przynosi jedne z najwyższych zysków. Nic więc dziwnego, że Karnataka, stan, który produkuje najwięcej tytoniu palonego, którego odmiana jest używana w papierosach, była pierwszym, który nałożył całkowity zakaz na vaping.

Jednak nic z tego nie jest usprawiedliwieniem dla kontynuacji pozwalania na śmierć milionów. To jest niewyobrażalne i również złe ekonomicznie. Zamiast polegać na palaczach papierosów, aby subsydiowali nawyk innych użytkowników tytoniu i odmawiać im dostępu do bezpieczniejszych produktów, państwo powinno rozważyć rozłożenie obciążenia podatkowego, aby korzyści z cen prohibicyjnych (jeśli działają) były odczuwane przez wszystkich, badając możliwości redukcji szkód we wszystkich kategoriach, w tym snus, oraz szukając sposobów na przechodzenie rolników tytoniowych i przemysł do innych źródeł dochodu.

Ale to wymaga woli politycznej i uznania, że opcje istnieją. I tu na scenie pojawia się Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) z wielką ilością fałszywych twierdzeń o 'braku klarowności dowodów' i agendą ‘Big Tobacco jest zły’, dopingowaną przez urzędników ds. zdrowia publicznego, którzy polegają na WHO w kwestii funduszy i walidacji, oraz rząd, który niechętnie odpuszcza swoją złotą gęś.

WHO posiada politykę zdrowotną w tej części świata, płacąc za wiele programów socjalnych, jednocześnie pozostając dziwnie nieświadomą słoni w pokoju – państwowych firm tytoniowych (rząd Indii posiada 32 procent udziałów w największej firmie tytoniowej w kraju, ITC). Indie przewodniczą ramowej konwencji WHO w sprawie kontroli tytoniu (FCTC), której notoryczne ‘kraje, które jeszcze nie zakazały ENDS’ prowokowanie na ostatniej Konferencji Stron (COP7) odbywającej się w Nowym Delhi w 2016 roku, skierowało statek redukcji szkód ku przepaści.

Parafrazując to mylne przekonanie, Indyjskie Stowarzyszenie Medyczne ogłosiło, że elektroniczne papierosy są jak każdy inny produkt tytoniowy i tak samo szkodliwe, podczas gdy lobby antytytoniowe, którego część została przyłapana na przyjmowaniu nielegalnych funduszy od Bloomberg Charities, włączyło się do akcji, domagając się zakazu vapingu. Media również odegrały rolę, publikując anty-vapingową propagandę i skacząc na każdą półsurową badanie, które mogą znaleźć, napędzane moralistyczną chęcią sprzeciwienia się Big Tobacco, całkowicie pomijając fakt, że vaping jest wciąż w dużej mierze ruchem prowadzonym przez ludzi, oddolnym.

Efekt tego ściskania z każdej strony jest taki, że vaping jeszcze nie naprawdę się rozwija w Indiach, z nie więcej niż 200,000 vapujących obecnie. To również nie jest spójna grupa, większość kupująca sprzęt i e-płyny z zagranicy lub od ulicznych sprzedawców, którzy sprzedają soki wątpliwej jakości. Organizowanie oporu w tym środowisku okazało się więc trudnym zadaniem. Ale zorganizowaliśmy się, a pewne poważne prace odbyły się w tym zakresie.

W czerwcu 2016 roku, po zakazie w Karnataka, kilku vapujących zebrało się, aby stworzyć platformę rzeczniczą, Stowarzyszenie Vapujących Indii(AVI), aby walczyć z zakazami i zwiększyć świadomość na temat tej bezpieczniejszej alternatywy. Od tego czasu złożyliśmy pozew przeciwko zakazom vape w stanach Karnataka i Jammu & Kashmir, a także planujemy interweniować w sprawie vapingu złożonej w Nowym Delhi, która dotyczy rządu centralnego. Nadzieją jest, aby uświadomić prawodawców poprzez wymiar sprawiedliwości, że ograniczanie wyborów - bezpiecznych wyborów - narusza prawa obywateli, zwłaszcza gdy stają w obliczu poważnych konsekwencji w ich braku.

Czego Indie potrzebują teraz, to interwencja na globalną skalę, głównie od rządów, które uznały, że problemem jest mechanizm dostarczania nikotyny, ale także od badaczy, rzeczników, producentów i vapujących, którzy, czy sobie to uświadamiają, czy nie, wszyscy mają interes w kierunku, którym podąża ten kraj. Potrzebujemy również wiarygodnych lokalnych badań, skutecznych programów świadomości i zdecydowanej PR, aby przedstawić naszą sprawę. A potrzeba standardów branżowych, które trzymają te nowe produkty nikotynowe z dala od dzieci i zapewniają, że są bezpieczne w użyciu, nie może być wystarczająco podkreślona.

To będzie rok przełomowy dla e-papierosów w Indiach: rząd centralny ogłosi swoje zdanie, a spotkanie COP8 WHO będzie sygnalizować, jak glob jest traktowany w kontekście e-papierosów. Również dla większości krajów azjatyckich, których przedstawicieli stowarzyszeń e-papierosowych spotkałem niedawno w Bangkoku w ramach INNCO (Międzynarodowa Sieć Organizacji Konsumentów Nikotyny) inicjatywy Azji i Pacyfiku. Istnieją szczególne różnice pomiędzy tymi krajami, ale także wspólny wątek rządów rozważających zakazy i intensywnej presji WHO, co wymaga kolektywnego oporu.

Ten region ma najwyższą liczbę palaczy na świecie i potrzebuje najbezpieczniejszych alternatyw, ale to także tam, gdzie zaprzeczacze nauki zakopali się najgłębiej, czyniąc to polem bitwy o uratowanie e-papierosów. Róbmy wszystko, co w naszej mocy, aby to wygrać.