Ο Πόλεμος της Bloomberg κατά του Vaping επεκτείνεται στη Λατινική Αμερική και πέρα.

Στην Λατινική Αμερική υπάρχει μια καθ established, σταθερή αγορά ατμιστικών προϊόντων που συνυπάρχει με νόμους που απαγορεύουν τις εμπορικές πωλήσεις προϊόντων ατμιστικής. Αυτό ισχύει σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής εκτός από την Κόστα Ρίκα και την Κολομβία. Ο άτυπος “χωρίς κανονισμούς” χώρος που έχει εξυπηρετήσει τους ατμιστές και τη βιομηχανία ατμιστικών στη Λατινική Αμερική —και σε πολλές Χώρες Χαμηλού και Μεσαίου Εισοδήματος (LMICs) σε όλο τον κόσμο— είναι πολύ διαφορετικός από το περιβάλλον σε χώρες υψηλού εισοδήματος όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Αυτές οι απαγορεύσεις δεν εφαρμόζονται αυστηρά τις περισσότερες φορές, καθώς η επιβολή του νόμου είναι χαλαρή και οι ρυθμιστικές αρχές που θα έπρεπε να τις επιβάλουν δεν έχουν τους πόρους και το προσωπικό για να το κάνουν (δεν υπάρχει σύγκριση με την FDA). Ενώ οι πωλήσεις ηλεκτρονικών τσιγάρων είναι, αυστηρά μιλώντας, εκτός νόμου, δεν είναι μαύρες αγορές που διευθύνονται από οργανωμένους εγκληματίες, αλλά μικρές επιχειρήσεις που διευθύνονται από προμηθευτές που δρουν εντός των μεγάλων άτυπων μη ρυθμιζόμενων αγορών που επικρατούν στην περιοχή.

Η αντίθεση στην ατμιστική έχει υπάρξει (και εξακολουθεί να είναι) σκληρή και εντόνως συναισθηματική, αλλά περιορίζεται σε οργανωμένες ομάδες κατά του καπνού που ισχυρίζονται ότι μάχονται τη βιομηχανία του καπνού (την οποία λανθασμένα ισχυρίζονται ότι προωθεί την ατμιστική). Αυτές είναι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) που χρηματοδοτούνται από το Bloomberg Philanthropies και συναφείς φιλανθρωπίες όπως η Εκστρατεία για Καπνό-Δωρεάν Παιδιά, που δρουν σε συνεργασία με μικρές αλλά επιδραστικές ομάδες υγειονομικών επαγγελματιών συγκεντρωμένες στα τμήματα ελέγχου καπνού των δημόσιων υγειονομικών ιδρυμάτων της κυβέρνησης.

Η λεγόμενη κρίση EVALI στις Η.Π.Α. παρείχε μια “τέλεια καταιγίδα” που διέκοψε την προηγούμενη “χωρίς κανονισμούς” ηρεμία στη Λατινική Αμερική. Η EVALI προώθησε το μήνυμα κατά της ατμιστικής σε υψηλά επίπεδα της κυβέρνησης και δημιούργησε μια δημόσια αντίδραση φόβου και καχυποψίας κατά της ατμιστικής. (Δύο παράγοντες πιθανότατα μείωσαν αυτή την κρίση σε κάποιο βαθμό: (1) δεν διαπιστώθηκαν περιπτώσεις EVALI στην περιοχή, και (2) η επίθεση κατά της ατμιστικής προσδιορίστηκε απευθείας με τις κυβερνήσεις, οι οποίες δεν εμπιστεύονται βαθιά από μεγάλες τομές του κοινού.)

Μόλις η πανδημία COVID-19 έφτασε στις χώρες της Λατινικής Αμερικής (μέχρι τα αρχές Μαρτίου 2020), οι επιθέσεις που προκλήθηκαν από την EVALI σταμάτησαν. Διότι οι υγειονομικές αρχές έπρεπε ξαφνικά να αντιμετωπίσουν μια πραγματική παγκόσμια πανδημία, αναγκάστηκαν να βάλουν προσωρινά την ατμιστική στο πίσω μέρος της προτεραιότητάς τους. Οι ομάδες κατά της ατμιστικής θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν την COVID-19 ως μια νέα ευκαιρία για να συνεχίσουν την επίθεση της EVALI, αλλά έπρεπε να αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι τα δεδομένα έδειχναν αδιαμφισβήτητα ότι άλλοι παράγοντες (ηλικία, διαβήτης, παχυσαρκία) είναι πιο καθοριστικοί παράγοντες κινδύνου από την ατμιστική (ή ακόμη και το κάπνισμα). Αυτό, μαζί με την απουσία καταγεγραμμένων περιπτώσεων σοβαρά ασθενών ή νεκρών ατμιστών από COVID-19, έχει μέχρι στιγμής αποτρέψει να επαναλάβουν την «παγίδα» της EVALI.

Ο δισεκατομμυριούχος Michael Bloomberg είναι μια γνωστή δημόσια προσωπικότητα στις Η.Π.Α. Ωστόσο, οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν γνωρίζουν την καταλυτική επιρροή της φιλανθρωπίας του στις δημόσιες πολιτικές υγείας (ζάχαρη, τροφή και καπνός/νικοτίνη) στη Λατινική Αμερική και σε άλλες LMICs στον κόσμο. Αυτή η επιρροή ασκείται μέσω του πολιτικού πλαισίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω διαφόρων ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από τον Bloomberg.

Υπάρχουν διαρθρωτικοί λόγοι για τους οποίους η φιλανθρωπία του Bloomberg επικεντρώνει τις προσπάθειές της σε LMICs: (1) αυτές οι χώρες συχνά καλωσορίζουν εξωτερικά ιδιωτικά κεφάλαια λόγω της χρόνιας έλλειψης πόρων και προσωπικού στα υπουργεία υγείας τους και στα δημόσια υγειονομικά ιδρύματα, και (2) οι περισσότερες κυβερνήσεις των LMICs είναι μη δημοκρατικά καθεστώτα, με κατακόρυφες, μη διαφανείς δημόσιες υγειονομικές γραφειοκρατίες πάντα έτοιμες για ειρηνικό και αντίκρισμα. Έτσι, το μόνο που χρειάζεται για να θεσπιστεί επίσημα μια πολιτική είναι να ασκηθεί λόμπινγκ και να πεισθεί ο αρχηγός της κυβέρνησης ή μια αρκετά επιδραστική ομάδα μεταξύ υψηλόβαθμων υγειονομικών αξιωματούχων.

Για να αποκτήσει κανείς μια ιδέα για το είδος των πολιτικών όσον αφορά την ατμιστική (και άλλα μη καπνιστικά προϊόντα νικοτίνης και καπνού) που προτείνει η φιλανθρωπία του Bloomberg για τις LMICs μέσω του ΠΟΥ, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε το έγγραφο που έχει τον τίτλο "Όταν οι απαγορεύσεις είναι καλύτερες,” που παρασκευάστηκε από την Ένωση, μια ιδιωτική υπηρεσία που χρηματοδοτείται ανοιχτά από τον Bloomberg. Η Ένωση προσφέρει ένα πλήρες σχέδιο πολιτικής για την αντιμετώπιση των ηλεκτρονικών τσιγάρων και των θερμαινόμενων προϊόντων καπνού (HTPs, γνωστά και ως θερτσινόμενα προϊόντα καπνού), συμβουλεύοντας τις κυβερνήσεις LMIC ότι οι απαγορεύσεις είναι προτιμότερες από τους κανονισμούς.

Η Ένωση δικαιολογεί την απόλυτη απαγόρευση με επιχειρήματα που υποτίθεται ότι βασίζονται στην ανάγκη συμμόρφωσης με τις συμβουλές πολιτικής ελέγχου καπνού της Σύμβασης Πλαισίου για τον Έλεγχο Καπνού (FCTC), μια διεθνή συνθήκη για τη ρύθμιση του καπνού που χρηματοδοτείται από τον ΠΟΥ και έχει υπογραφεί από περισσότερες από 180 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων LMICs. Με την πρώτη ματιά, αυτά τα επιχειρήματα μπορεί να φαίνονται λογικά, αλλά μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει ότι είναι πραγματικές συνταγές για καταστροφή.

Αποδείξεις ότι οι συστάσεις της Ένωσης λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από τις υγειονομικές αρχές στη Λατινική Αμερική παρέχονται από τη σταδιακή αυστηροποίηση της πρόσφατης νομοθεσίας κατά της ατμιστικής, που ταιριάζει σε μια σαφή στρατηγική απαγόρευσης στην περιοχή. Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα είναι η απαγόρευση της Μεξικανικής κυβέρνησης να εισάγει ηλεκτρονικά τσιγάρα και θερμαινόμενα προϊόντα καπνού (και τα consumables τους), που θεσπίστηκε με προεδρικό διάταγμα στις 19 Φεβρουαρίου. Η Μεξικανική κυβέρνηση έλαβε επίσημη επιβράβευση στις 31 Μαΐου (Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος του Π.Ο.Υ.) από τον Π.Ο.Υ. για την υποβολή αυτής της απαγόρευσης εισαγωγής.

Εκτός από τον αναμενόμενο ψευδή ισχυρισμό (παρόν σε σχεδόν όλα τα έγγραφα του Π.Ο.Υ.) ότι τα ENDS είναι κάποιο είδος συνομωτικού δούρειου ίππου που έχει δημιουργηθεί από τον Big Tobacco για να προσελκύσει νέους καταναλωτές, το έγγραφο που παρασκευάστηκε από την Ένωση υποστηρίζει ότι η απαγόρευση των ENDS είναι προτιμότερη από τη ρύθμισή τους για αυτούς τους λόγους:

Ενώ αυτά τα επιχειρήματα περιέχουν έναν πυρήνα αλήθειας, μια πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτει την υψηλή τους δυνητική ζημία.

Πρώτον και κύριον, το έγγραφο αρχίζει με μια ψευδή παραδοχή αρνούμενο ότι η χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων είναι κατά πολύ πιο ασφαλής από το κάπνισμα τσιγάρων καπνού, κάτι που είναι γεγονός, όχι υπόθεση ή θεωρητική δυνατότητα.

Δεύτερον, είναι αλήθεια ότι οι στόχοι της ελέγχου του καπνού δεν εφαρμόζονται τόσο αποτελεσματικά σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (LMICs) όσο στο Η.Β. Είναι επίσης αλήθεια ότι οι υπουργοί υγείας είναι φτωχοί σε πόρους. Ωστόσο, αυτές οι συνθήκες παρέχουν το ιδανικό σενάριο που ευνοεί τη ρύθμιση που θα προσφέρει στους ενήλικες καπνιστές νομική πρόσβαση σε προϊόντα ατμιστικής χρήσης. Η ρύθμιση και όχι η απαγόρευση των ηλεκτρονικών τσιγάρων θα επέτρεπε στους καπνιστές, με δική τους πρωτοβουλία και χωρίς κόστος για τους δημόσιους πόρους, να επιλέξουν να στραφούν σε προϊόντα χαμηλότερου κινδύνου. Εάν η αποτελεσματική δράση κατά του καπνού σημαίνει λιγότερους καπνιστές, η ατμιστική χρήση δημιουργεί μια κατάσταση win-win που ενισχύει την ελέγχου του καπνού χωρίς να στερεί τις τοπικές δημόσιες υγειονομικές υπηρεσίες από σπάνιους πόρους.

Τρίτον, η απαγόρευση είναι πολύ πιο δαπανηρή από τη ρύθμιση όσον αφορά τους δημόσιους πόρους: χρειάζεται να επιβληθεί και να ελεγχθεί, και στερεί τις κυβερνήσεις από τους αναγκαίους φορολογικούς εσόδους. Επίσης, δεδομένης της διάχυτης διαφθοράς στα δημόσια ιδρύματα των LMICs, οι πόροι που εξοικονομούνται από την αποφυγή της ρύθμισης πιθανότατα δεν θα ανακατευθυνθούν στον έλεγχο του καπνού. Η ισορροπία κόστους στην αντιπαράθεση ανάμεσα στη ρύθμιση και την απαγόρευση δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στους στόχους ελέγχου του καπνού όπως ορίζονται από τη FCTC. Πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη όλο το φάσμα των αρνητικών επιπτώσεων των απαγορεύσεων: μαύρες αγορές, εγκληματικότητα, έλλειψη ελέγχου ποιότητας και αυξημένη χρήση από ανήλικους. Σίγουρα μια κατάσταση lose-lose.

Τέταρτον, η απαγόρευση των προϊόντων ατμιστικής χρήσης ευνοεί το κάπνισμα τσιγάρων καπνού, καθώς τα προϊόντα ατμιστικής χρήσης ανταγωνίζονται τα τσιγάρα καπνού—κάτι που σίγουρα δεν είναι κέρδος για την προώθηση του ελέγχου του καπνού. Οι υπουργοί υγείας σε LMICs δεν χρειάζεται καν να προωθούν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα, αλλά απλά να ρυθμίζουν την αγορά τους και να επικεντρώνονται μόνο στην ποινική δίωξη του υπολοίπου παράνομου τομέα. Οι υγειονομικές αρχές μπορούν να προχωρήσουν στην επίτευξη των στόχων της FCTC εστιάζοντας σε εκείνους που συνεχίζουν να καπνίζουν.

Το κύριο σφάλμα των συστάσεων της Ένωσης (και όλων των παρόμοιων πολιτικών εγγράφων για την ατμιστική χρήση που παράγονται από γραφειοκράτες του ΠΟΥ και χρηματοδοτούμενες από τον Bloomberg οργανώσεις) είναι η έλλειψη σωστής εκτίμησης της πραγματικότητας των αγορών και των καταναλωτών στις LMICs. Εκτός από τις κοινωνικές βλάβες που μπορεί να προκαλέσουν, οι πολιτικές τους συστάσεις θα συγκρουστούν πολύ πιθανόν με τις πραγματικότητες σε χώρες όπως το Μεξικό, η Ινδία, η Βραζιλία, η Νότια Αφρική ή η Νιγηρία. Είναι πολύ ανήθικο να θεωρεί κανείς τις πιθανές αρνητικές (μη επιδιωκόμενες) συνέπειες απλή παρενέργεια που αξίζει να γίνει αποδεκτή ως μέρος της ένδοξης προσπάθειας να δημιουργηθεί ένας κόσμος χωρίς νικοτίνη.

Ο Bloomberg και οι φίλοι των ελέγχων του καπνού απορρίπτουν όλες τις επικρίσεις ως αφελείς ή κατηγορούν τους επικριτές ότι είναι πρόσοδοι της βιομηχανίας του καπνού. Ωστόσο, όσο καλοπροαίρετη και αν είναι, η χρηματοδότηση από την φιλανθρωπία του Bloomberg πρέπει να δηλωθεί ως μια σημαντική σύγκρουση συμφερόντων και πρέπει να υπόκειται στην ίδια εξέταση και λογοδοσία όπως οποιαδήποτε άλλη πηγή χρηματοδότησης.